Verhalen van een werkende moeder
TOP
Gastblog Oma

“Gastblog oma: brief aan jarige Veerle”

Hoi lieve kleine, Veerle. Hoera, van harte gefeliciteerd! Vandaag ben je precies een jaar oud. In mijn gevoel lijkt het nog de dag van gisteren dat jij geboren werd.

We hebben toen erg lang op je moeten wachten, bijna meer dan vijf weken! Alleen maar omdat je grote ZUS zich destijds te vroeg aankondigde, stonden wij ruimschoots van tevoren in de startblokken om je te verwelkomen. Je had in die periode ook al een keer gezellig met je moeder in het ziekenhuis mogen logeren, want aanvankelijk leek het erop dat je de huur voortijdig wilde opzeggen. Alle hulptroepen gealarmeerd, ik midden in de nacht met je tante richting jullie huis, maar nee hoor! Alles voor noppes. Gelukkig maar, je had nu alle tijd gekregen om een dikke super-op-tijd-bolle-wangen-hap-toet-baby te worden!

Uiteindelijk gingen opa en ik na de wake up call van je papa samen op pad. In het pikkedonker, ‘s nachts om een uur of twee, drie. Een luxe tijd: nergens een file te bekennen, alleen af en toe een slaperige vrachtauto. Toen we al bijna in het ziekenhuis waren aangekomen, belde jouw papa ons nog een keer op. Eerst schrok ik van zijn telefoontje, want ik dacht dat je er al was en ik mocht juist bij je bevalling zijn, zoals was afgesproken! Maar hij stelde een heel bijzondere vraag. Of opa zijn dochter –jouw mama- ook nog even een zoen wilde komen brengen? Natuurlijk wilde hij dat. Wij snel richting verloskamers.

Daar lag jouw mama, met toeters en bellen aan de buitenkant van je kamertje gehangen om alle dittems en dattums te meten. Nergens voor nodig, je hartje tikte fantastisch, zo blij was je dat wij op tijd waren.

En zal ik je iets verklappen? Iets heel bijzonders wat niet veel opa’s zullen meemaken? Hij mocht van je mama blijven en zag jou ook geboren worden. In hetzelfde ziekenhuis, waar wij vroeger je tante Bobijn op de wereld zetten. Zelfs bijna in dezelfde verloskamer. Grappig, hè?

Direct na je geboorte werd je bij je mama op haar buik gelegd. Dat vond je vast heel gezellig. Alsof je boven op het dak van je eigen huisje lag! We waren heel bij dat je er was en bewonderden om beurten je uiterlijk en je naam. En natuurlijk feliciteerden we je mama en papa uitbundig met hun knappe tweede dochter.

Je huur was nu officieel opgezegd en je inwendige woning werd dus ‘failliet verklaard’. Toen de placenta en het vlies los kwamen, ging de verloskundige uitgebreid controleren of je niet stiekem wat ‘spulletjes’ bij je verhuizing in de baarmoeder had achtergelaten. Dat was zo grappig! Heel duidelijk kon ik nu in het echt zien hoe jij bij jouw mama in een soort reusachtige tent had mogen wonen. Maar je had binnen alles keurig opgeruimd, hoor.

Toen kreeg je wat te drinken van de verpleegster, om te vieren dat je er was. Als een poesje likte je met je babytongetje de melk uit een klein bekertje. En ik kon al helemaal voor me zien hoe jij later aan allemaal ijsje zal gaan likken, waar ik je stiekem op zal trakteren. Niet aan mama en papa verklappen, hoor, dat ik dit van plan ben! Oma’s mogen je altijd verwennen, vind ik.

Toch kwam nog even de kinderarts langs. Een beetje voor de zekerheid, maar natuurlijk ook omdat hij graag zo’n mooie baby wel eens in het echt wilde zien. Hij pakte jou op en liet je een paar centimeter naar beneden vallen en toen jij direct je armpjes en beentjes uitspreidde, zei hij dat je voor je vliegdiploma geslaagd was. Wat was ik trots op jou. Je eerste vliegdiploma!

Op je eerste dag in deze wereld kwam je GROTE ZUS in het ziekenhuis langs. Jullie kennismaking met elkaar! Ik was er toen niet bij, ik was allang weer thuis, maar ik heb het feestje dankzij een kort filmpje toch nog een beetje virtueel kunnen meemaken. Sanne aaide jou. Echt waar, ik zag het zelf! Zo blij was ze dat ze een zusje had gekregen.

Ik kan me nog herinneren dat mijn broertje geboren werd. Jouw mama’s oma vertelde me destijds dat ze een baby’tje in de buik had. Daarom kon ze me niet te lang op haar schoot verdragen. Ze probeerde het me uit te leggen aan de hand van een leeg luciferdoosje, waar ze een lucifer instopte en er vervolgens weer uitschudde. Zo moest dat baby’tje dus ook uit haar buik komen. Een ingewikkeld verhaal waar ik nog lang niet aan toe was. Ik snapte er uiteraard geen bal van.

Op hun slaapkamer stond van de ene op de andere dag een in mijn ogen reusachtige wieg. Ik moest op mijn tenen gaan staan om over de rand heen te kunnen kijken. Daar zou het baby’tje straks in komen liggen, vertelde mijn moeder. Als het zover was. Een paar keer gooide ik mijn beer erin en riep enthousiast: ‘Mama, mama! Baby!’ Ik weet nog goed dat mijn moeder met mijn actie niet blij was: ze kon telkens de wieg opnieuw gaan verschonen. Want mijn speelgoedbeest mankeerde van alles: losgedraaide poot, een gat ergens onder zijn oksels waar zaagsel uitstroomde, een verdwenen glazen oog, een mottige vacht die aan alle kanten plakte. En vooral een oude vertrouwde tenenkrommende slaaplucht. Ergens staat me nog bij dat ik daarna niet meer in hun slaapkamer mocht komen.

Toen mijn broertje ten slotte in de wieg lag en iedereen de baby kwam bewonderen, vond ik hem in vergelijking met mijn beer wel een beetje tegenvallen. Hij was ieniemienie klein en kon nog helemaal niets!

Waar mijn stuk speelgoed uiteindelijk gebleven is? Geen idee. Opgegeten door de tand des tijds, vermoed ik.

Zal Sanne zich later ook kunnen herinneren dat ze jou voor de eerste keer zag en opeens GROTE ZUS werd?

Fijne verjaardag nog, lieverd!

Dikke zoen van oma

04042015 873

Een paar uurtjes oud

Facebook Comments

«

»

1 COMMENT
  • Miriam

    4 jaar ago

    Super leuk geschreven zeg!! Trotse oma:-)

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Instagram
  • Af en toe vind ik nog een ontbrekende sok. We geven niet op!
  • Wat een uitzicht 😍
  • Zo dol op dit meisje 😍
  • Vond ik deze ineens tussen mijn foto’s 😂 #selfie
  • Me and minime
  • Even geen schoolwerk, want het is weekend. Maandag gaan we er weer fris tegenaan. We blijven positief! #Corona #thuisonderwijs #quarantine #scholendicht #mamaisjuf
  • Mijn heerlijke bollie 😍
  • Even tussendoor wat uitwaaien

Follow Me!

%d bloggers liken dit:

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten

Lees vorig bericht:
De speeltuin van Nijntje in Madurodam

De laatste keer, dat ik in  Madurodam was, kan ik ...

Sluiten