Verhalen van een werkende moeder
TOP
Gastblog Oma

“Gastblog oma: waarom Barbie mijn vriendin niet meer is”

Boven op zolder, zoekend naar de houten mobiel die ik voor de jongste had bewaard, vond ik een oud Babar-het-Olifantje-koffertje. Er zaten wat verslonsde barbies in met de bijbehorende ouderwetse attributen. Het liefst zou ik deze oude meuk direct in de vuilnisbak willen kieperen. Maar ja, het is nostalgie voor een van de dochters, dus met een zucht besloot ik het koffertje nog maar even te bewaren. Weggooien kan altijd nog.

Ik haatte vroeger barbies. In mijn jeugd bestonden deze nepdames nog niet. Gelukkig maar. Ik had als puber al genoeg te ‘lijden’ gehad onder Twiggy, dat graatmagere fotomodel met haar lichtblauwe uitpuilende ogen en blonde pagekopje. Met mijn bruine ogen en haren en veel te brede heupen en een groot uitgevallen maatje 36 vond ik mezelf ten opzichte van haar redelijk kansloos. Ik troostte me dan maar met de gedachte dat het uiterlijk natuurlijk minder belangrijk is dan het innerlijk en dat intelligentie duidelijker voorop staat bla bla bla. Maar toch.

Toen Barbie op de markt kwam, was ik uiteraard al veel te groot om met poppen te spelen en deelde mijn moeders afkeer van dit product. Nep nep nep! Wat een rare opgepompte tieten en dan die ingesnoerde wespentaille! Om bijna anorexia van te krijgen! Maar mijn zes jaar jongere zusje raakte meteen verliefd: o ja, haar eigen barbie, dat werd haar allerliefste wens.

Sinterklaas. Ik zat in de tweede klas van het gym en was eindelijk aan de beurt om mijn gedicht voor te lezen en mijn cadeau open te maken. Met een grote familie leer je al heel snel hoe je een blik geduld open moet trekken. Op mijn schoot lag een groot rechthoekig pak. Schoenen, hoopte ik. Nee dus. Er zat een FRANSE BARBIEPOP in. Dat ze in Frankrijk gemaakt was, kon je zien aan de taal op het deksel en aan haar uiterlijk, ze was minder zwaar opgemaakt dan het origineel en haar gelaatstrekken waren beslist verfijnder. Ik stond perplex. Wat moest ik hier nou mee? Met een verkrampte stem bedankte ik Sinterklaas voor dit verpletterende cadeau. Dat hoorde nou eenmaal bij het ritueel, want mijn zusje geloofde nog heilig. Mijn moeder zag mijn diepe teleurstelling en zei haastig: ‘Ik leg het je nog wel een keer uit.’

Even later barstte mijn zusje in tranen uit van blijdschap, toen zij ontdekte wat Sinterklaas speciaal voor haar uit Spanje had meegenomen: een echte uit Amerika geïmporteerde Barbie! Hoe kon Sint nou weten dat zij precies DEZE barbiepop bedoelde? O, wat was ze gelukkig!

‘Ik had per ongeluk de verkeerde barbiepop gekocht,’ was mijn moeders verklaring achteraf. ‘Dat kon ik je zusje niet aandoen.’ ‘En ik dan?’ vroeg ik haar. ‘Wat moet ik dan nu met dat rotding?’ Ze haalde haar schouders op. ‘Geen idee. Je ziet maar.’ Ik was razend op haar en voelde me gebruikt en opgezadeld met iets waar ik totaal niet om gevraagd had. Maar dat is nu het voordeel van de puberteit: in die periode vind je alles wat je moeder doet of zegt per definitie STOM en dit was weer eens een mooi voorbeeld hoe diepgezonken mijn moeder toen was in mijn gevoel. Ik rechtte mijn rug en dacht allerlei woorden over haar die ik niet zal herhalen.

Het jaar daarop heb ik de pop als pasmodel gebruikt en heel zoet voor de barbie van mijn zusje met de hand een heuse bontjas genaaid, mijn Sinterklaascadeau, van allemaal lapjes bont die mijn oma me een keer had gegeven. Er zelfs een binnenvoering in geflanst. Bij de armpjes bleek dat een mega petieterige rotklus te zijn, maar het lukte me en mijn zusje was er helemaal verrukt van. Het zou tegelijkertijd ook de enige en de laatste keer zijn dat de Franse barbiepop in mijn leven een rol mocht vervullen. Ik heb het ding alleen nooit weg kunnen gooien, waarom weet ik eigenlijk ook niet. Toen mijn dochters groot genoeg waren, heb ik met veel plezier het plastic monster door hen laten ‘verslinden.’ Ik geloof dat haar haren meteen zijn weggeknipt en de armen en benen uit haar lijfje getrokken werden, waarna de ledematen niet meer goed in elkaar pasten en hun plezier al snel verdween. Ze is in ieder geval al jaren ‘dood’. En de barbies boven in het Babar-het-Olifantje-koffertje zijn hard toe aan een moderne make over. Wat mij betreft mogen ze het middelpunt van een heerlijke taart vormen!

 

Facebook Comments

«

»

1 COMMENT
  • Vlijtig Liesje

    3 jaar ago

    Mijn moeder vond Barbie altijd stom, en daardoor heb ik er eigenlijk altijd juist naar verlangd!

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Instagram
  • Kids kijken vol spanning naar het Sinterklaasjournaal en mama is naar Last Christmas van @universal_nl . #binnenkortmeeroverdefilm #winactie
  • De #giegelchallenge van #mylittlepony. Doe jij ook mee?
  • Sanne voor het eerst bij de kapper #5yearsago
  • Zal ik het ze vertellen of niet? #mijngevoelvoorhumor #ikkonerwelomlachen
  • Stiekem best trots op mijn buikje. Het is bescheiden, zeker voor een vierde, maar er zit weer een lekker groot kind in.  Ze wordt verwacht met vier kilo geboren te worden. Zou je niet zeggen, hè? #29wekenzwanger
  • Wist je dat deze week er nog allerlei winacties zijn op mijn blog? Alles in het teken van de @speelgoed_van_het_jaar verkiezing.  Wat vind je bijvoorbeeld van het spel Crocs’ Socks van @bs.toys ?
  • Klaar voor Halloween! @carnavalskleding_nl #review #winactie #binnenkortmeer
  • @milou_ligtenberg en haar kids gingen een dagje naar #legoworld in de #jaarbeursutrecht. Dit is haar verslag:
Wat een lekker vakantie dagje hebben we gehad. Vanochtend vroeg vertrokken richting de jaarbeurs in Utrecht om daar een dagje te vertoeven bij Legoworld. De kinderen (4 en 7) waren na ons bezoek vorig jaar, al helemaal enthousiast dat we weer gingen. De grote hallen, waar de mooiste beelden, voertuigen en overige creaties uitgestald waren, en de vele hoeken en tafels waar je vrij uit kan bouwen.  Voor de kinderen super tof dat ze hun creativiteit al spelend ontwikkelen. Er is een boot gebouwd, enkele huizen en kastelen hebben ze gemaakt, en zelfs Olaf van Elsa werd in elkaar gelego’d. Buiten de vele Lego plekken, zijn er ook andere activiteiten, die te maken hebben met bepaalde Lego thema’s. Zoals bij de Lego city hoek waar je brandjes kan blussen. Bij Lego Disney kon je je verkleden als Elsa, staafjes vangen bij Olaf.  In de Duplo hoek staat een theater waar er een aantal keer in een uur een minidisco voorbij komt, kun je je laten schminken en staat er een springkussen. We hebben onze ogen uitgekeken en hebben er heel wat uurtjes rond gelopen. Voor ons was het een topdag! Volgend jaar zijn wij vast weer van de partij!

Tot en met deze woensdag kan je zelf nog dit leuke event bezoeken!

Follow Me!

%d bloggers liken dit:

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten

Lees vorig bericht:
Hoe (be)noem jij de plasser van je kind?

We zijn weer begonnen met de zindelijkheidstraining van de oudste. ...

Sluiten