Waarom je avond pas begint als je hoofd vrij is

Het is kwart voor negen. De kinderen slapen, de vaatwasser draait en je hebt eindelijk tijd om op de bank te zitten. Je opent een boek. Na twee zinnen schiet je te binnen dat er morgen gym is. Je controleert de schoolapp en ziet meteen een bericht over het uitje van donderdag. De schoenen moeten nog worden gecontroleerd. Het boek ligt nog steeds open op dezelfde bladzijde.

De taken die niemand op een lijstje zet

Een broodtrommel vullen duurt een paar minuten. Daarvoor moet iemand bedenken wat erin gaat, controleren of er genoeg in huis is en rekening houden met de plannen van de volgende dag. Tussen het ontbijt en het avondeten door komen die gedachten steeds even terug. Sommige taken hebben een duidelijk begin en einde. Je zet de vuilnisbak buiten en bent klaar. Andere blijven op de achtergrond aanwezig. De tandartsafspraak staat in de agenda, alleen moet er nog vervoer geregeld worden. En wanneer een kind uit zijn schoenen groeit, vraagt dat op een ander moment weer aandacht.

Een grens tussen overdag en de avond

Na het naar bed brengen van de kinderen trek je misschien meteen iets gemakkelijkers aan. De spijkerbroek ruil je in voor een joggingbroek, en zacht ondergoed voor dames zonder knellende naden zit na een lange dag een stuk prettiger, zeker als je nog even op de bank zit. De kleding van overdag verdwijnt in de kast en het licht gaat uit. Op de salontafel ligt het boek dat je al tijden wilt lezen. Je pakt een grote kop thee en legt je telefoon aan de andere kant van het huis. Daar ligt hij, tot je een geluidje hoort en je je afvraagt of het misschien iets van school is. 

Wie houdt alles in de gaten?

Stel dat je partner woensdag de sporttas inpakt. Jij hebt dinsdag de schoolmail gelezen, opgeschreven wat mee moet en hebt nog in je hoofd zitten dat de handdoek nog in de was zit. Soms heeft één ouder bijna alle schoolzaken in het hoofd zitten. Diegene weet wanneer de belangrijke dagen zijn, welke formulieren nog ingevuld moeten worden en wanneer de ouderavonden zijn. De andere ouder helpt alleen als daarom gevraagd wordt. Dat kan jarenlang werken zonder dat jullie ooit expliciet hebben afgesproken wie waarvoor verantwoordelijk is. Maar je kunt dat ook per onderwerp verdelen. Eén iemand die de zwemlessen regelt, eentje die de schoolagenda bijhoudt. Soms gaat er iets mis en vragen mag altijd, maar zo hoeven beide ouders minder te onthouden en bouw je vertrouwen op elkaar op.

Ook je lichaam vraagt voorbereiding

Als je zelf menstrueert, kan de nacht extra van je vragen. Je hebt buikpijn, je moet je vaker verschonen en zorgen over doorlekken maken het lastig om zelfs in de avond tot rust te komen. Menstruatie ondergoed kan dan handig zijn, zolang je de juiste  opnamecapaciteit neemt en je de gebruiksinstructies volgt. Je kunt een schoon exemplaar klaarleggen om onverwachts te moeten verwisselen ‘s avonds, want als je ook een kind hebt dat regelmatig wakker wordt, wil je daar niet ook nog mee bezig zijn.

Wat gebeurt er als je niets herinnert?

Probeer eens een week lang een vaste taak helemaal aan de ander over te laten. Van berichten tot aankopen en voorbereidingen. Spreek af wie waarvoor verantwoordelijk is en laat de uitvoering vervolgens bij die persoon. Zelfs wanneer je zelf al ziet dat er een bericht van school is binnengekomen. Misschien merk je op dinsdagavond ineens dat je niet meer weet waar de zwemtas staat. Woensdag staat  hij gewoon bij de voordeur. Op donderdag komt er een nieuw bericht van de trainer  en deze keer gaat dat rechtstreeks naar degene die de zwemles regelt. Zo leer je ook meer loslaten.