Miskraam nummer 4 is een feit

Bijna twee weken geleden vertelde ik nog hoe gefrustreerd ik was, dat mijn zwangerschapstest omo wit bleef. Nog geen twee dagen later verscheen er wel een tweede streepje. Zou het dan toch? One way to find out! En ja hoor, de digitale zwangerschapstest gaf eveneens “zwanger” aan. Er zat gewoon weer een ieniemienie in mij!!!  De hele week merkte ik ook de veranderingen aan mijn lijf en dat gaf mij het vertrouwen dat het nog wel eens goed zou kunnen gaan. En toen kwam de vrijdag.

Die ochtend werd ik wakker en ik voelde me normaal. Nou maak ik mezelf wel vaker gek, dus parkeerde ik de gedachte dat dat foute boel betekende en ging ik er van uit dat het tijdelijk was dat ik me minder hormonaal voelde. Het HCG schommelt immers sterk de eerste weken, dus kan je je af en toe weer prima voelen. Klokslag 10.15 stortte mijn wereldje in. Ik merkte dat ik bloedde. Een paar uur later kwamen de krampen en toen wist ik het zeker: miskraam nummer 4 was een feit!

Lees ook: daar heb je haar weer met haar miskraam

Ik was erg verdrietig

Het is heel raar, maar het voelde alsof het dit keer harder aan kwam dan vorige keer. Ik had nu goede hoop een mooie zwangerschap waar ik vorige keer nog uit ging van uitstel van executie. Ook omdat de artsen zeiden dat het gewoon pech was geweest ging ik ergens er van uit dat het nu wel goed zou komen. De klap en het verdriet was daarom nu vele malen groter. Ook de zorgen zijn flink toegenomen. Ik weet dat zwanger wórden geen probleem is. De afgelopen 7 maanden ben ik het namelijk drie keer geweest. Maar wat als ik nooit zwanger zal kunnen blijven? Dat is mijn grootste angst. Om mij heen zegt iedereen dat het vast wel goed zal komen en er echt een derde kindje komt. Ook manlief is daar heilig van overtuigd. Nu moet ik alleen dat vertrouwen nog terug vinden en dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Voor nu ben ik daar veel te verdrietig voor.

Over twee weken heb ik een afspraak bij de gynaecoloog. Ik ben benieuwd of het door haar nog steeds als dikke vette pech wordt bestempeld of dat er wellicht wat anders aan de hand zou kunnen zijn. Wie heeft in dezelfde situatie gezeten of kent iemand die dit ook heeft gehad? Was het dikke pech of was er uiteindelijk toch een medische oorzaak? Help mij alstublieft een vragenlijstje klaar te hebben voor over twee weken.

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock

24 thoughts on “Miskraam nummer 4 is een feit

  • Gecondoleerd met het verlies van je 4 de ster aan de hemel! Wat wreed dat het niet wilt lukken terwijl je wel al 2 kanjers hebt en dus bewijs dst het gelukt is in het verleden.
    Even heel zwart wit gedacht;
    Als het zwanger worden wel lukt maar het zwanger blijven niet lijkt mij dat het ‘probleem’ zit in het innestelen.. Je kunt littekenweefsel hebben in je baarmoeder waardoor de vrucht niet goed kan hechten en dus weer los kan laten. (De reden dat ik dit weet is omdat ik 2 weken na mijn bevalling gecurateerd ben door achter gebleven placenta. Curettage kan zorgen voor littekenweefsel en dus voor verklevingen waardoor een innesteling moeilijk zou zijn. Mij werd verteld te letten op hoe de menstruatie verloopt en dat dit niet te zien in op een echo!!)
    Misschien een tip je te verdiepen in het innestelen!

    Heel veel sterkte en succes bij de gyn!

    Knuffel!
    X

      • Omdat de kans op herhaling aanzienlijk groter was. Dit werd mij door de gyn verteld. Ben hiervoor ook bij het ziekenhuis geweest ze hebben een echo gemaakt en kreeg het advies om 3 maanden te pauzeren zodat mijn lichaam even rust had en tijd om te herstellen (bleek ook nog restweefsel te zitten). Dit hebben we gedaan, en na de pauze heeft het nog 7 maanden geduurd voordat het raak was. Eentje in de 14e week verloren, een met 5 weken en 1 met 6 weken. Was erg heftig. Hoop en duim voor jou dat je wens snel in vervulling gaat.

        • Jeetje, in de 14e week nog! Dat is echt heftig. Die pauze heb ik vorige keer gehad. Heeft niet mogen baten blijkbaar. We geven het nog niet op hoor! Heb echt al wat goede tips gekregen.

          • Ja is ook eigenlijk geen miskraam meer. Althans niet in mijn ogen. Alles zat eraan. Dit vlinderkindje hebben we begraven.

            Goed dat je niet opgeeft! Ik weet hoe verrot het is, elke keer weer zak je door de grond als het mis gaat.. Het is zo moeilijk. Maar de aanhouder wint.. ooit komt het goed. Het is alleen zo slopend en mannen gaan er anders mee om.

            Ik wil je veel sterkte wensen en hopelijk komt het de volgende keer helemaal goed. Ik duim voor je!

  • Ik heb inmiddels twee miskramen gehad en wij hebben onderzoek laten doen in het ziekenhuis. Daar kwam uiteraard, tot nu toe, niets uit (het chromosomenonderzoek loopt nog, maar daar verwacht de gynaecoloog eigenlijk niets geks uit). Het wordt bij mij ook gewoon “pech” genoemd, maar na in mijn geval 2x “pech” ga je toch niet echt geloven dat het toeval is – zo voelt het in ieder geval niet.
    Jeetje, wat leef ik met je mee. Vier miskramen lijkt me echt afschuwelijk. Een hele dikke virtuele knuffel.

  • He wat rot, ik heb dit bericht helemaal gemist. Ik lees zo je andere blog, maar verschrikkelijk om dit zovaak achter elkaar te moeten meemaken. Ik wens je veel sterkte met verwerken en met ’t onderzoek. Liefs

  • simpel, met een snufje liefde says:

    Ooh nee, niet weer. Wat ontzettend rot dat het weer gebeurt. Hopelijk komen ze er snel achter wat er toch aan de hand is. Ik wens je veel sterkte.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.