Verhalen van een werkende moeder
TOP
Mama

“Mijn kraamtranen, geen roze wolk”

Er is al zoveel over geschreven en toch kan ik het niet laten mijn eigen ervaring hierover aan jullie te delen. Ik heb het over de eerste week na de bevalling en dan in het specifiek de kraamtranen. Wat had ik me daar op verkeken!

Toen ik net zwanger was van Sanne vertelde een collega mij, dat het moeder zijn niet zo rooskleurig is als men in de tijdschriften doet voorkomen. “Verwacht geen roze wolk” waren haar woorden. Ik was dus al een beetje gewaarschuwd. Als je vervolgens al die mama blaadjes leest ben je gelijk verliefd op je kind na de bevalling. Het zou het allemaal waard zijn geweest en wat kan je toch veel houden van zo’n klein hummeltje. Yeah right! Dit is hoe ik het ervaarde:

IMG_0901Eigenlijk heb ik me 8 maanden lang druk gemaakt over de zwangerschap en de steeds meer naderende bevalling. Het is zo moeilijk een voorstelling te maken van een bevalling zonder dat je het ooit ervaren hebt. Bij mij kwam deze ook vervolgens bijna 5 weken te vroeg. De bevalling was ook alles behalve volgens het boekje, dus dat zal ook wel van invloed zijn geweest op de dagen erna. Het was ongeveer 5 dagen na de bevalling, dat ik voor het eerst instortte. Ik dacht dat het kwam door oververmoeidheid, maar zo achteraf weet ik wel beter. Een week na de bevalling mocht Sanne naar huis en toen kwam het pas echt hard binnen. Waarom was ik niet zielsgelukkig met mijn kleine hummeltje? Waar was die intense liefde, die ik zou moeten voelen? Gelukkig kon de wijkverpleegkundige mij er van overtuigen, dat dat zelden gelijk aanwezig is. Veel vrouwen zeggen achteraf van wel, maar uit haar werkervaring leerde zij toch anders. Zij vertelde me, dat er weinig vrouwen voor uit (durven te) komen. Dus dames, bij deze: Ik heb heel hard gehuild, dat ik niet verliefd was op mijn eigen kind! Gelukkig duurde dit niet heel lang en merkte ik dat mijn gevoelens al heel snel begonnen te groeien. Nu ruim 2 jaar later kan ik me niet eens meer voorstellen, dat ik ooit zulke gevoelens (nou ja, het ontbreken ervan) heb gehad.

Bij Veerle was ik er al helemaal op ingesteld, maar bleven de kraamtraantjes achterwege. Volgens de nieuwe wijkverpleegkundige zou dit zijn, omdat Veerle niet te vroeg en dus abrupt was gekomen, ik me er daardoor op in kon stellen en nu ook wist wat me enigszins te wachten stond. Toch is het mijn boodschap aan aankomende mama’s geworden:

De liefde voor je kind is niet altijd gelijk aanwezig. Wees niet bang, dit komt vanzelf! Het is echt normaal!

Facebook Comments

«

»

3 COMMENTS
  • Vlijtig Liesje

    3 jaar ago

    Goede boodschap! Al die verwachtingen over hoe je je zou moeten voelen kunnen soms een bepaalde druk geven. Laat het maar gewoon over je heen komen.

    • Miriam

      3 jaar ago

      AUTHOR

      Dankjewel!

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Pingback: The Day After | 3 momenten die niet 'gewoon' bij het leven horen, veranderden me voorgoed - Lotus Writings on november 12, 2015
  • Instagram
    • Ik geloof dat de Broccoli Rundvlees Rijst van @olvarit het favoriete smaakje is 😂
    • Ze wilde niet meer naar binnen 😂. De rest was al weg.
    • Vandaag is de sterfdag van mijn opa. Één van de meest bijzondere en erudiete persoon, die ik heb mogen kennen. Ik denk nog dagelijks aan je, lieve opa. Ik hoop oprecht dat je gezellig samen met oma bent. Ergens.....
    • Tip van de week! #gratis #babymutsje #zwangerschap
    • Als je in je element bent tijdens een fotoshoot 😍
.
.
.
.

#kidslife #instamom #toddler #hypotonia #hypermobiel #ontwikkeling #lovemykids #discoverunder5k #motherofthree #girlsmom #meisjesmama #momof3 #mamaofthree #childhoodunplugged #storytellingmama #dailyparenting #blogger #bloggermom #lifeofamom #clickinmoms #motherhood #workingmom
    • We feel so corny
    • Heb mijn “bontje” maar omgedaan. Man, wat is het koud!!!! #onderweg #ret #zitting #werkendemama
    • Tja, tien jaar terug zag ik er dus zo uit. Misschien wat slanker en wilder en zo, maar zou niet meer willen ruilen. Heb nu veel meer rust in mijn donder. #tenyearchallenge

    Follow Me!

    %d bloggers liken dit:

    Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

    De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

    Sluiten

    Lees vorig bericht:
    Het eetgedrag van onze kinderen

    Veerle is alweer bijna 8 maanden en wat groeit ze ...

    Sluiten