De Kerstboom versieren met kinderen is bij ons vooral een gezellige chaos

Op Instagram zie ik ze ieder jaar weer voorbijkomen. Van die kerstbomen waarbij werkelijk alles klopt. De ballen zijn perfect verdeeld, er zit een duidelijk kleurenpalet in en zelfs de strikken lijken toevallig precies goed te hangen. Heel mooi. Onze kerstboom ziet er dus niet zo uit.

Bij ons begint het versieren meestal met meerdere dozen op de grond en vier kinderen die tegelijkertijd willen weten waar hun favoriete kerstversiering is gebleven. Vervolgens blijken we, zoals ieder jaar, te weinig haakjes te hebben. Hoe dan? We gooien die dingen na Kerstmis echt niet bewust weg. Toch verdwijnen ze blijkbaar ergens tussen januari en december. Ik verdenk inmiddels dezelfde plek waar ook losse sokken en haarelastiekjes naartoe gaan.

Er sneuvelt ieder jaar een flinke voorraad

We hebben nog een kersttraditie waar ik iets minder trots op ben: ieder jaar sneuvelt naar schatting twintig procent van onze kerstballen. Dat begint vaak al bij het uitpakken. Je hoort tik, tik, kletter en weet genoeg. Later valt er nog eentje uit de boom en tegen de tijd dat alles in januari weer wordt opgeborgen, is de verzameling opnieuw wat uitgedund. Dat betekent natuurlijk wel dat er zo nu en dan nieuwe kerstboomversiering bij moet. Vervelend hoor, dat jaarlijks shoppen ;-).

Ik koop trouwens niet ieder jaar een compleet nieuwe set in de kleur die op dat moment hip is. Juist niet. Onze kerstboom is inmiddels een verzameling van jaren kerst vieren. Er hangen mooie ballen in, minder mooie ballen, knutsels van de kinderen en exemplaren waarvan niemand meer weet waar ze vandaan komen.

Een thema hebben we al jaren geleden opgegeven

Ik kan wel genieten van een kerstboom in één stijl. Vervolgens kom ik thuis en open ik onze kerstdozen. Rood, roze, goud, zilver, hout, glitters en zelfgemaakte dingen, alles mag erin. Onze kerstboom is qua mix een grote chaos, dus een beetje zoals ons leven. Toch zou ik hem niet willen inruilen voor zo’n boom waarin iedere kerstbal perfect bij de volgende past.

Juist die vreemde verzameling maakt hem van ons. Sommige versieringen roepen meteen een herinnering op. Andere zijn ooit door een van de kinderen gemaakt en hebben inmiddels een enigszins onverklaarbare vorm aangenomen. Die mogen natuurlijk niet weg. Sterker nog, die krijgen meestal een ereplaats.

De kinderen helpen allemaal met versieren en dat betekent ook dat ik mijn behoefte aan een enigszins gelijkmatige verdeling moet loslaten. Soms hangen er vijf kerstballen naast elkaar en blijft een halve meter verderop een complete tak leeg. Verplaats ik later weleens stiekem een bal?

Uiteraard. Maar niet waar ze bij zijn.

Naar het tuincentrum is voor ons een kerstuitje

Wat ik in de aanloop naar Kerstmis ook leuk vind, is een rondje door het tuincentrum. Niet eens alleen omdat we iets nodig hebben. Ik doe er vooral graag ideeën op. Bij De Bosrand kun je in deze periode bijvoorbeeld rondkijken tussen alles voor kerst. Ik kijk dan hoe verschillende kleuren worden gecombineerd, zie versiering waar ik zelf nooit aan gedacht zou hebben en krijg meestal spontaan zin om thuis nog ergens lichtjes op te hangen. (lees: manlief hangt ze op)

Voor Noor is zo’n bezoek bovendien echt een uitje. Zij vindt tuincentra in de kerstperiode fantastisch. Alle lichtjes, kleuren, bomen en glimmende decoraties maken dat er ontzettend veel te bekijken is. Ik kan dus rustig rondneuzen terwijl zij haar ogen uitkijkt. Een prima combinatie. Al moet ik mezelf in een tuincentrum wel regelmatig toespreken. Inspiratie opdoen en alles meenemen wat leuk is, zijn namelijk twee verschillende dingen. Theoretisch weet ik dat heel goed.

Ieder jaar komt er gewoon iets bij

Het leuke van kerstversiering vind ik juist dat je verzameling langzaam groeit. Je hoeft echt niet ieder jaar opnieuw te beginnen. Soms komt er één bijzondere hanger bij, soms een paar nieuwe ballen omdat de jaarlijkse kerstballenslachting iets fanatieker was dan gepland. Je kunt kinderen ook ieder jaar zelf iets laten kiezen. Dan hangt er misschien iets in de boom dat jij nooit gekocht zou hebben, maar na een paar jaar weet je nog precies wie welke hanger koos. Dat vind ik uiteindelijk veel leuker dan een boom die rechtstreeks uit een kerstcatalogus lijkt te komen.

Dus nee, onze kerstboom is niet rustig, stijlvol of perfect verdeeld. Hij is bont, persoonlijk, een tikje overvol en waarschijnlijk zitten er ergens drie ballen op dezelfde tak. Tegen Kerstmis zijn er gegarandeerd alweer een paar gesneuveld. Precies zoals ieder jaar.

En voordat we hem volgend jaar weer optuigen, koop ik écht nieuwe kerstbalhaakjes. Als ik daar dan nog aan denk.