Mijn eerste ervaringen met kleine kinderen

In mijn tienerjaren paste ik vaak op mijn achterneefjes en nichtjes. Het was een ideale manier om wat bij te verdienen. Gewoon voor de tv hangen en chips eten terwijl je betaald kreeg. Hahahaha, nee hoor. Ik babysitte ook overdag op de kinderen. Over het algemeen ging dat altijd wel goed. Er zijn wel enkele keren geweest, dat ik bij mezelf dacht dat ik nooit een goede moeder zou worden. Zo heb ik namelijk ooit bijna het huis laten afbranden. Nou ja, een beetje overdreven. Ik had het potje babyvoeding met deksel en al in de magnetron gezet. Wist ik veel. Ik herinner me nog goed wat voor een enorme knal dat gaf.

Ook was er een keer, dat ik een heldere instructie had gekregen, dat dochterlief slechts een halve kit kat mocht eten. Omdat oppassen een feestje moest zijn, heb ik haar gewoon de hele kit kat gegeven. Die nacht heeft ze haar hele bed onder gespuugd. En ja, ze heeft aan haar ouders verteld dat ze een volledig stuk chocola had gegeten (de kleine verraadster).  En toch mocht ik terug komen.

In de tijd dat ik echt veel oppaste zat de jongste van het betreffende gezin nog in de luiers. Als puber vond ik het een enorm gedoe om die dingen te verwisselen. Ik had er echt geen handigheid in. Als het enigszins niet hoefde deed ik dat dus ook niet. Vooral omdat het mij al eerder was overkomen dat de luier omgekeerd op de grond terecht was gekomen. En dan uiteraard op het vloerkleed na de grote boodschap. Toch is dat nog niet eens mijn ergste ervaring. Er is een dag geweest dat ik de baby wilde wakker maken voor een flesje of iets dergelijks en dat hij al wakker bleek te zijn. Toen ik naar boven liep hoorde ik al wat pretlachjes. liep zijn kamer in en zag hem rechtop in zijn bed zitten met zijn luier tussen zijn beentjes in plaats van om zijn billetjes heen. Ik had deze of niet goed om gedaan of de inhoud was teveel om nog goed te blijven zitten. Waarschijnlijk ook een combinatie van de twee. Maar dat was nog niet eens het ergste. Waar ik pas echt van over mijn nek ging, was dat de baby de rozijntjes in zijn ontlasting had ontdekt en deze gewoon rustig weer zat op te peuzelen.  Alsof het net weer uit het doosje kwam. Ik heb me op dat moment serieus afgevraagd of ik wel ooit geschikt zou zijn om moeder te worden….

4 thoughts on “Mijn eerste ervaringen met kleine kinderen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.