https://www.shutterstock.com/image-illustration/3d-illustration-showing-corona-virus-mers-1625661736

De onverwachte nasleep van de Corona besmetting

Zojuist op het nieuws gezien dat het aantal met Corona besmette mensen goed aan het dalen is. Net zoals het aantal sterfgevallen en het aantal bezette ic-bedden. Allemaal goede berichten denk ik dan. Het normale leven lijkt weer een beetje op gang te komen zelfs. Over twee weken gaan de kids weer volledig naar school en op de weg neemt de drukte ook al toe. Of het ooit weer als vanouds zal zijn, weet niemand nog. Voorlopig denk ik niet. Ook al gedragen heel veel mensen zich wel zo. Maar die hebben waarschijnlijk nog niet te kampen gehad met dit rotvirus.

Ik had dit niet verwacht

Het eerste weekend van april, was het weekend dat manlief en ik ziek werden. Dat is ruim zeven weken geleden alweer. Manlief had het flink te pakken waar ik het even pittig vond, maar al snel weer hersteld was. De tijd daarna had ik alleen nog vaak het gevoel alsof er een olifant op mijn borstkas zat. Die olifant is inmiddels vertrokken, maar wat hij achter heeft gelaten word ik ook niet vrolijk van. Er is een hele nare pijn voor in de plaats gekomen. Het zit tussen mijn schouderbladen in aan de achterkant en aan de voorkant bij mijn borstbeen. Het lijkt voortdurend aanwezig te zijn en in de avond wordt het erger. Vooral als ik ga liggen. De raarste gedachten zijn door mijn hoofd gegaan, want wat als het geen Corona was maar iets anders naar? Immers zijn wij niet officieel getest. Ik vond het ook niet waarschijnlijk dat ik nog van de Corona zo’n last kon hebben. Uiteindelijk heb ik toch maar contact opgenomen met de huisarts en hij zei gelijk dat hij de klachten herkende van zijn Corona patiënten. Ik mocht er nu wel echt van uitgaan dat we besmet waren geweest. En het herstel kon wel even duren. Ruk dus!

Beetje bij beetje

Inmiddels weet ik dat mijn klachten inderdaad herkenbaar zijn voor Corona patiënten en dat het echt wel even duurt voordat het volledig over is. Zo lang ik mijn rust neem, heb ik gelukkig minder last ervan. Ik heb ook het gevoel dat het echt minder aan het worden is op enkele terugvallen na dan. Vorige week bijvoorbeeld had ik iets teveel ingespannen en toen voelde ik het gelijk weer opvlammen. Dat houdt dan een paar dagen aan en dan zakt het weer weg. Het is echt een raar en pijnlijk gevoel, maar nu ik het weet en ook weet hoe er mee om te gaan, kan ik er beter mee dealen. Ik ga me er in ieder geval niet druk meer over maken, want het verandert toch niets. Ik hoop alleen wel dat ik snel weer wat meer energie krijgt, want dat mis ik echt nog. Al met al gaat het dus de positieve kant op. Ik hoop dat het zo door blijft zetten, maar dat zal vast wel. En als ik antistoffen heb, en die ook in mijn borstmelk zitten, mag je een glaasje komen halen hoor! Doe ik niet moeilijk over 😉

Lees ook: vaccinatie en corona

3 thoughts on “De onverwachte nasleep van de Corona besmetting

  • Nou, dat glaasje met…. kom ik niet halen, hoor. Ha ha ha!!
    Maar ben blij dat het langzaam beter met je gaat.
    Hopelijk heb je veel antistoffen binnen gehaald!
    Ik ben nog steeds verkouden, laat mij dus straks even testen, dan weet ik het zeker!
    Fijn Pinksterweekend!!

  • Pfoeh, wat een verhaal zeg. Best heftig dat het weer komt opvlammen. Maar ook wel weer mooi dat je lichaam eigenlijk aangeeft dat je het nog veel rust dient te geven. En heerlijk inderdaad dat je nu resistent bent!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.