Heb je ooit gehoord van instabiele mestcellen en dacht je: am I full of shit? Nou, ik dacht precies hetzelfde toen ik de diagnose kreeg. Maar het heeft dus niks te maken met boerderijen, stallen of iets dat mest produceert. Mestcellen zijn een soort soldaatjes in je lichaam die allergische reacties regelen. Ze zitten overal, in je huid, je darmen, je longen. Superhandig, totdat ze besluiten een soort permanente disco te organiseren en op alles reageren. Een beetje alsof je peuter bij elk geluidje besluit te gillen.

Wanneer die mestcellen te snel of te vaak histamine vrijlaten, krijg je een feestje van klachten: jeuk, huiduitslag, opgeblazen buik, benauwdheid, vermoeidheid en soms hartkloppingen. Het is alsof je lijf continu denkt dat er gevaar is, terwijl jij gewoon rustig je cappuccino probeert te drinken. Geloof me, denkend dat je je testament al moet gaan opmaken is heel beangstigend.

Wat je zelf kunt doen zonder gek te worden

Toen ik erachter kwam dat mijn mestcellen zo instabiel waren als een peuter op een trampoline, ben ik gaan zoeken naar manieren om ze wat rustiger te krijgen. Er zijn medicijnen zoals antihistaminica die helpen om de histamine te blokkeren. Ik noem ze mijn “bodyguards”, want ze houden de chaos een beetje tegen. En je slaapt er ook nog eens heerlijk op! Ook helpt het om uit te zoeken waar je lijf op reageert. Voor mij is dat nog steeds onduidelijk helaas. Waarschijnlijk een stukje stress vermoed ik.

Daarnaast helpt het om goed te slapen, voldoende water te drinken en je stresslevel een beetje te managen. Ik weet het, makkelijker gezegd dan gedaan als je vier kinderen hebt. Maar een momentje voor jezelf pakken, al is het maar vijf minuten met een kop thee achter de badkamerdeur, doet wonderen.

Voeding die je mestcellen blij maakt

Wat je eet kan echt verschil maken. Veel mensen met instabiele mestcellen hebben baat bij een histaminearm dieet. Dat betekent helaas vaak geen oude kaas, salami of rode wijn meer. Verse producten doen het meestal beter dan dingen die lang bewaard zijn. Denk aan verse groenten, rijst, kip, vis die echt net uit het water komt en fruit zoals peer of appel. Houd je net zoals ik van gewoon alles eten, dan kan antihistamine je helpen.

Hoe de peri menopauze het vuur iets harder opstookt

Hier komt het stukje dat veel vrouwen, ineens doet denken: aha, dáár komt dat vandaan. Tijdens de peri menopauze daalt het oestrogeen en dat hormoon heeft normaal gesproken een kalmerend effect op mestcellen. Minder oestrogeen betekent dus dat die cellen sneller geprikkeld raken. Het resultaat voelt soms alsof je lijf met confetti gooit zonder reden.

Opvliegers worden heter, roodheid feller, voedselreacties onvoorspelbaarder en vermoeidheid zit ineens standaard in je tas. Het vervelende is dat je moeilijk kunt bepalen waar iets vandaan komt, want peri menopauze klachten en instabiele mestcellen lijken verdacht veel op elkaar. Het is net alsof je twee series door elkaar heen zit te kijken en niemand vertelt je welke verhaallijn bij welke hoort.

Leven met mestcellen en toch lachen

Het hebben van instabiele mestcellen kan behoorlijk frustrerend zijn. Je weet soms niet waarom je huid ineens vol bulten zit en je voortdurend krabben wil. Ik probeer er maar om te lachen, want anders word je er gek van.

Het belangrijkste is dat je luistert naar je lichaam. En dat je weet dat je niet gek bent als je rare klachten hebt die niemand lijkt te begrijpen. Er zijn gelukkig artsen, bij mij de zeer begripvolle dermatoloog, die precies weten wat je doormaakt en ook de oplossing ervoor hebben. Want met de juiste aanpak kun je gewoon een leuk en energiek leven hebben, zelfs met een paar overijverige mestcellen.

Waarom antihistamine soms precies dat duwtje geeft dat je nodig hebt

Als je mestcellen zich gedragen alsof ze op een festival staan met onbeperkte toegang tot de histamine bar, dan kan antihistamine medicatie echt een lifesaver zijn. Ik gebruik het zelf ook en het voelt een beetje alsof je de beveiliging inschakelt om dat interne feestje wat te temperen. Het haalt de scherpe randjes eraf, waardoor je minder jeuk hebt, minder rood wordt en je lijf niet bij elk wissewasje in paniek raakt. Vooral in de peri menopauze, wanneer je hormonen al genoeg chaos veroorzaken, kan zo’n tabletje je net dat beetje rust geven dat je nodig hebt. Het is geen wondermiddel en je moet altijd even met je arts overleggen, maar als je merkt dat je lijf een tikkeltje overenthousiast reageert op alles, dan kan het verrassend veel verlichting geven.