Verhalen van een werkende moeder
TOP
Zwangerschap

“Pregnancy and Infant Loss Awareness Month”

Ik heb het nooit geweten, maar oktober is blijkbaar de Pregnancy and Infant Loss Awareness Month. Dit is blijkbaar in 1988 door president Ronald Reagan in het leven geroepen. Voor de vrouwen om steun bij elkaar te vinden. Voor de instanties om bewust te worden van het verdriet van zoveel vrouwen en om er dan ook iets mee te doen. Voor de medische wereld om de onderzoeken niet op te geven en hopelijk zo ooit elke vrouw een kind te kunnen gunnen.  Het is de maand waarin we allemaal even stil staan bij het verdriet, dat zoveel vrouwen hebben gekend bij het verlies van een kindje of een zwangerschap. De vijftiende van oktober is de dag, dat alle vrouwen om 19.00u een kaarsje aansteken ter herinnering van alle verloren kindjes, zowel groot als klein.

Geconfronteerd met zelf vier miskramen en goede vrienden met een doodgeboorte bij 34 weken, kan ik niet anders dan iedereen bekend maken met deze dag in de hoop dat ooit het taboe miskraam doorbroken wordt en elke vrouw er erover durft en kan praten. Dit is hoe ik stil sta bij deze dag:

Mijn boodschap is allereerst aan alle dames die het verdriet van een verlies hebben meegemaakt. Je bent niet alleen!!! Je hoeft dus ook niet het verdriet in je eentje te verwerken! Er zijn tal van andere vrouwen, die in hetzelfde schuitje hebben gezeten en daardoor begrijpen wat je nu doormaakt. Als je niet je hart kan luchten bij mensen in je omgeving kan je altijd bij hen terecht. Maak daar ook gebruik van! (Zie bijvoorbeeld Miskraam Mama’s).

Mijn andere boodschap is aan iedereen,die het verlies gelukkig nooit heeft hoeven mee te maken. Het is waarschijnlijk moeilijk je voor te stellen hoe een miskraam geestelijk voelt. Aan de ene kant zegt je hoofd dat het de natuur was en dat het nooit een goed kindje had kunnen zijn. Aan de andere kant voelt het alsof je hart in duizend stukjes uiteen breekt. De zwangerschapshormonen zijn dan ook niet echt bevorderlijk op dat moment. Het gemis kan nog maanden en bij sommige vrouwen jaren voortduren. Beoordeel het niet als een vrouw het nog geen plekje heeft kunnen geven. Accepteer dat elke vrouw verdrietig is op haar eigen manier en in haar eigen tempo ermee om leert gaan. Probeer niet haar gevoelens te bagatelliseren en biedt een luisterend oor. Elke keer opnieuw!

Steek vanavond het kaarsje aan voor jezelf of de persoon in je omgeving die het verlies kent. Laat haar weten dat je vandaag even bewust hebt stil gestaan bij haar verdriet. Al is het alleen voor vandaag…….

 

Facebook Comments

«

»

1 COMMENT
  • Joyce

    3 jaar ago

    <3

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Instagram
Instagram has returned invalid data.

Follow Me!

%d bloggers liken dit:

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten

Lees vorig bericht:
Review boek: “Klap Klap” van Madalena Matoso

Pak dit boek. En hou het stevig vast. Want dit ...

Sluiten