Gastblog Nano: update van de gynaecoloog


Hallo, daar ben ik weer! Inmiddels alweer veertien weekjes oud en ik doe het super goed, zei de dokter. Mama was namelijk afgelopen week bij hem op bezoek en samen gingen ze mij uitvoerig bekijken. Speciaal voor hun heb ik ter plekke mijn blaasje gevuld en weer leeg gemaakt. Ook ik heb al ge├»llustreerd dat ik heel goed kan hikken. Toen de arts mij wilde opmeten ben ik even dwars gaan liggen. Wel kon hij mijn hoofdje goed zien en zoals verwacht is deze lekker groot. Arme mama….

Mama had al eerder verteld dat de gynaecoloog had besloten dat de verdere controles door hem moesten worden in plaats van de verloskundige. Het was alleen nooit duidelijk geworden waarom. De eerdere bevallingen van mama waren te gecompliceerd geweest en daarom zal ik sowieso in het ziekenhuis geboren worden. Mijn grote zus Sanne was met 35 weken geboren en dat geeft een verhoogd risico dat ik ook wat eerder kom, dus dat wil hij ook extra in de gaten houden. Er is ook een onderzoek naar vroeggeboortes, April heet het, waarvan hij wil dat mama aan mee doet. Dan zal ze elke dag een pilletje moeten slikken. Eerst moet de dokter nog uitzoeken of dat niet het andere onderzoek, waar mama deel van uitmaakt, onbetrouwbaar maakt. Dat zou zonde zijn!

De echte reden dat de gynaecoloog voor nu de controles heeft overgenomen, zijn de cystes in mama’s nek. Deze zijn namelijk ontstaan door en reageren op zwangerschapshormonen. De arts wil dat deze eerst weer onderzocht worden. Pas als de uitslag goed is en de schildklier ook normaal functioneert zou mama weer terug mogen naar de verloskundige. Gezien haar vorige zwangerschappen zou ze ook gewoon bij de gynaecoloog mogen blijven. Mama neigt ernaar de verloskundige te laten voor wat het is en de komende 26 weken gewoon bij haar nieuwe favoriete arts langs te gaan. Ze is een beetje moe geworden van het de hele tijd weer terugverwezen te worden.

Over drie weekjes staat er in ieder geval weer een bezoekje gepland. Dan zal de zogeheten OGTT ingepland worden. Mama zal dan getest worden op zwangerschapssuikers. Het drankje schijnt heel smerig te zijn, dus echt er naar uit kijken doet ze niet. Natuurlijk vindt ze het wel geweldig weer mij te kunnen bewonderen, maar daar hoeft ze niet drie weken voor te wachten. Binnenkort gaan papa en mama tussen mijn beentjes kijken ;-).

Wat denk jij? Ben ik een jongetje of een meisje?

Facebook Comments