Gevoelig voor geluid in de perimenopauze? Welkom in mijn nieuwe werkelijkheid

Vier kinderen, twee katten en een huishouden waarin het zelden écht stil is. Je zou denken dat ik inmiddels wel wat gewend ben. En dat was ook zo. Tot voor kort kon ik prima koken terwijl er drie gesprekken door elkaar liepen, de televisie aanstond en ergens een kind een filmpje keek. Tegenwoordig krijg ik bij diezelfde combinatie de neiging om de meterkast op te zoeken en gewoon alles uit te schakelen.

Niet omdat ik ineens een hekel heb aan gezelligheid. Integendeel. Maar sinds enige tijd merk ik dat ik veel minder goed tegen meerdere geluiden tegelijk kan. Eén kind dat iets vertelt? Prima. Vier kinderen die allemaal tegelijk iets willen, terwijl de televisie aanstaat? Dan voel ik de irritatie langzaam omhoogkruipen. En blijkbaar kan de perimenopauze daar iets mee te maken hebben.

Waarom geluid ineens zo irritant kan zijn

Het vreemde is dat ik niet per se last heb van harde geluiden. Een concert of een luid muziekje hoeft helemaal geen probleem te zijn. Het gaat vooral om verschillende geluiden die tegelijkertijd binnenkomen.

Iemand praat tegen me, op de achtergrond speelt muziek en ondertussen begint de wasmachine te piepen. Ik hoor alles. En het liefst wil ik dat alles onmiddellijk stopt. Dat is best lastig in een gezin met vier kinderen. Zeker omdat kinderen een bijzonder talent hebben om precies op hetzelfde moment iets van je te willen. Het liefst wanneer je net probeert een ingewikkelde zin te lezen.

Waar ik vroeger gewoon verderging met wat ik deed, merk ik nu dat mijn concentratie verdwijnt en ik sneller geïrriteerd reageer. Op de website van de Hersenstichting las ik hoe overprikkeling werkt. Vooral het idee dat je hersenen moeite kunnen hebben om belangrijke geluiden van achtergrondgeluiden te onderscheiden, vond ik herkenbaar. Want soms wil ik gewoon één gesprek volgen, zonder dat mijn hoofd ondertussen ook de vaatwasser en drie telefoons registreert.

Wat heeft de perimenopauze met geluid te maken?

Tijdens de perimenopauze veranderen je hormoonspiegels voortdurend. Vooral oestrogeen kan behoorlijk schommelen. Dit hormoon speelt onder andere een rol bij processen in de hersenen die betrokken zijn bij stemming, slaap en prikkelverwerking. Er zijn aanwijzingen dat hormonale veranderingen invloed kunnen hebben op hoe gevoelig je bent voor prikkels. Toch is er nog relatief weinig onderzoek gedaan naar geluidsgevoeligheid als afzonderlijke overgangsklacht.

Wat wel duidelijk is, is dat slecht slapen, vermoeidheid en stress je tolerantie voor geluid kunnen verminderen. En laat de perimenopauze nu net een periode zijn waarin een goede nachtrust niet altijd vanzelfsprekend is. Het is dus goed mogelijk dat verschillende factoren elkaar versterken. Overigens hoeft nieuwe geluidsgevoeligheid niet automatisch door de overgang te komen.

Van gezellige moeder naar menselijke volumeknop

Ik betrap mezelf tegenwoordig regelmatig op uitspraken die verdacht veel lijken op die van mijn eigen moeder.

“Kan dat ding wat zachter?”

“Waarom moet iedereen tegelijk praten?”

“Moet die televisie eigenlijk aan?”

Vooral die laatste vind ik bijzonder. Want vroeger stond bij ons thuis ook regelmatig de televisie aan zonder dat iemand daadwerkelijk keek. Kennelijk heb ik daar inmiddels een principieel bezwaar tegen ontwikkeld. Het vervelende is dat ik helemaal niet boos wíl worden. Toch kan ik me ineens enorm ergeren aan iets wat een paar maanden geleden nauwelijks opviel.

Wat helpt tegen overprikkeling door geluid?

Voor mij begint het vooral met herkennen wanneer het te veel wordt. Als ik merk dat ik me aan ieder geluid begin te ergeren, probeer ik niet koppig door te gaan.

Soms helpt het al om de televisie uit te zetten of even ergens anders te gaan zitten. Ook probeer ik te voorkomen dat er drie apparaten tegelijk geluid produceren. Dat laatste blijkt overigens een ambitieus project met vier kinderen. Soms doe ik gewoon een koptelefoon op om de ergste geluiden te dempen. Al wil je ook niet voortdurend alle geluiden buitensluiten.

Verder is voldoende slaap belangrijk. Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, zeker wanneer je hormonen ’s nachts besluiten dat vier uur slaap ook best voldoende is. Heb je plotseling veel last van geluid, oorsuizen, gehoorverlies of duizeligheid, dan is het verstandig om dit met je huisarts te bespreken.

Ben ik de enige die hier ineens last van heeft?

Wat ik vooral bijzonder vind, is hoe snel zoiets kan veranderen. Jarenlang heb ik zonder problemen in een druk huishouden gefunctioneerd. En nu kan het geluid van meerdere pratende mensen me binnen enkele minuten compleet overprikkelen. Ik heb verder nauwelijks last van andere zintuiglijke prikkels. Fel licht of een drukke omgeving zonder veel geluid vind ik bijvoorbeeld niet vervelend. Het zijn echt die verschillende geluiden door elkaar.

Misschien herken jij dat ook. Dat je prima tegen afzonderlijke geluiden kunt, maar dat de combinatie je ineens enorm irriteert. Ik ben vooral benieuwd hoeveel vrouwen dit tijdens de perimenopauze ervaren. Want over opvliegers en nachtzweten hoor je genoeg, maar over de behoefte om de televisie, tablet en pratende gezinsleden tegelijkertijd uit te zetten, hoor je opvallend weinig.

Dus vertel, ben jij tijdens de overgang ook gevoeliger geworden voor geluid? Of ben ik gewoon toe aan een vakantie in een huisje waar helemaal niemand “mama” roept?

Schouderpijn in de peri menopauze en waarom jij er ineens zo’n last van hebt