Verhalen van een werkende moeder
TOP
Algemeen

“Liefde voor paarden, je hebt het of je hebt het niet”

Hoe ouder ik word hoe meer ik merk hoeveel invloed mijn ouders al dan niet bewust hebben gehad op mijn hobby’s in mijn jeugd. Onbewust doe je als kind toch vooral dingen die je ouders ook leuk vinden. In ieder geval laat je de hobby’s waar je ouders niet zo’n fan van zijn. Zo verging het bij mij wel in ieder geval.

Ik weet niet of ik zelf er gewoon geen interesse in had of doordat het door mijn moeder kwam, maar ik was / ben alles behalve een paardenmeisje. Ik had er gewoon geen tot weinig interesse in. Mijn moeder vond dit wel prima, want zij was echt als de dood voor die beesten. Als zij een paard aan zag komen lopen nam ze liever een omweg. In de loop der jaren was ze wel wat minder angstig geworden en verschool ze zich achter bomen of lantaarnpalen. Heel effectief, mam.

Enfin, paarden waren dus niet echt een dingetje bij ons thuis. Mijn beste vriendinnetje van vroeger daarentegen, was wel een echte die hard, door wind en regen, ultieme vierbenen liefhebber. Haar hele kamer hing ook vol met posters van prachtige paarden. Zoals het een echt paardenmeisje betaamde had ze een doorlopend abonnement op de Penny en ging ze bijna dagelijks naar haar verzorgpony. Ook al was ik zelf niet zo’n liefhebber van die beesten, kon ik wel haar enthousiasme begrijpen en waarderen. Ik ging dus ook vaak gezellig met haar mee.

Eerst begreep ik niet wat er nou zo fantastisch was aan een verzorgpony. Waarom zoveel zorgen voor een dier dat aan een ander toebehoord? Gaandeweg leerde ik dat dit voor een meisje met liefde voor paarden echt niet uitmaakt dat zij uiteindelijk niet de eigenaar is. De pony maakt het echt niet uit van wie verzorging en liefde krijgt. De wederzijdse affectie was bijzonder om te zien. Op dat soort momenten wenste ik soms dat ik ook een paardenmeisje kon zijn met een eigen verzorgpony waar ik dan met mijn hard gespaarde centjes een eigen paardendeken voor kon kopen. Zo’n echte toewijding hebben alleen paardenmeisjes.

Ik ben gewoon meer fan van de reguliere huisdieren zoals honden en katten. Deze zijn ook wat makkelijk te stallen. Voordat de kinderen er waren, was de kat mijn surrogaatkindje. Ik wilde niets liever dan eindeloos knuffelen met haar. Inmiddels is ze hoogbejaard en vrezen we dat ze het einde van het jaar wellicht niet meer gaat halen. Het is toch raar om haar dan niet meer thuis aan te treffen. Ik weet niet of we dan gelijk een nieuw huisdier zullen nemen. Op zich zou ik wel een hondje willen, maar ik denk dat wij daarvoor te vaak van huis weg zijn. Dat is ook niet eerlijk naar zo’n diertje toe. Misschien dan toch maar weer een nieuwe kat? Hoe dan ook, één ding weet ik al zeker. Als er een nieuw “kindje” komt, dan ga ik het heerlijk verwennen. En ik kan eindelijk weer eens shoppen. Ik heb de website al ontdekt waar ze genoeg leuke spulletjes hebben voor huisdieren. En als je naar de plaatjes van de puppy’s kijkt, ben je eigenlijk al overtuigd. Nu nog manlief er van overtuigen.

 

Facebook Comments

«

»

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Instagram
  • Wat ben ik toch dol op deze draakjes. Vanochtend deden ze een show voor hun zusje. Natuurlijk wilden ze ook in kostuum naar school. Die blikken onderweg waren geniaal. Ik vind het heerlijk dat het mijn meiden niet kan deren en zij gewoon hun eigen weg gaan.
  • Yup!
  • Nog eentje dan. Zo stond ze op vanmorgen. @theprfactory
  • Kids kijken vol spanning naar het Sinterklaasjournaal en mama is naar Last Christmas van @universal_nl . #binnenkortmeeroverdefilm #winactie
  • De #giegelchallenge van #mylittlepony. Doe jij ook mee?
  • Sanne voor het eerst bij de kapper #5yearsago
  • Zal ik het ze vertellen of niet? #mijngevoelvoorhumor #ikkonerwelomlachen
  • Stiekem best trots op mijn buikje. Het is bescheiden, zeker voor een vierde, maar er zit weer een lekker groot kind in.  Ze wordt verwacht met vier kilo geboren te worden. Zou je niet zeggen, hè? #29wekenzwanger

Follow Me!

%d bloggers liken dit:

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten

Lees vorig bericht:
Gastblog Noor: even mama scherp houden

Zoals je al eerder deze week van mama gehoord had, ...

Sluiten