Het etentje wat ik mij nog lang zal herinneren


Vanavond zijn we voor het eerst uit eten geweest met het gezin. Nou ja, ik bedoel met uit eten gaan naar iets wat niet een pannenkoekrestaurant met speeltuin is. Vandaag gingen we naar de Italiaan. Ik vond het wel een beetje spannend, want hoe goed zouden de kinderen kunnen stilzitten op hun stoel en vooral wachten op hun eten. Ik vreesde dat het laatste nog wel een probleempje zou kunnen vormen. Gelukkig hebben de dames zich keurig gedragen en was het echt een hele gezellige avond. Een maand geleden had ik me dit nog niet kunnen voorstellen…..

We waren toen op vakantie in Turkije toen het etentje from hell plaats vond. Het was een avond dat alles tegelijkertijd mis ging. Misschien hadden we ook een beetje te hoge verwachtingen. Anyway, we hadden dus een all-inclusive vakantie geboekt. Dat doen we dus ook niet meer, want met kleine kinderen is dat eigenlijk geen doen. Het betekent dat één iemand de borden van de kids aan het vullen is terwijl de ander met de hongerige kroost achter blijft. En moet je tijdens het eten je kinderen ervan overtuigen dat er geen patatjes zijn die avond en dat iedereen groente eet. Ondertussen lopen er andere kinderen langs je tafel met borden vol frietjes en mierzoete cakejes die ze alvast hebben gepakt. De toetjes zouden zo maar eens op kunnen zijn! Deze bewuste avond was ik alleen met mijn draakjes terwijl manlief hun avondeten bij elkaar sprokkelde. Na tien minuten stond het huilen me nader bij dan het lachen:

Noor was de ongeduldigste van het stel en brulde de boel bij elkaar als ik de lepel niet op tijd gevuld in haar mondje deed. Sanne had een nieuwe mantra ontwikkeld en riep de hele tijd “ik wil een ijsje, ik wil een ijsje!”. Geen idee waarom ze dit deed, want er is geen haar op mijn hoofd dat ooit zou denken: “natuurlijk lieverd, omdat je er tien keer om hebt gevraagd”.  Maar Veerle was wel het toppunt van die avond. Ze keek me aan en zei zonder blikken of blozen dat ze ging plassen. En dat deed ze ook. Op de wit beklede stoel in het restaurant.  Het druppelde zo door de bekleding heen op de grond. Je kan je voorstellen dat we snel hebben gegeten en toen zijn weggegaan nadat we met schaamrood op de kaken aan de ober hadden uitgelegd wat er was gebeurd.

Dus ja, ik zag ietwat tegen vanavond op, maar kan verheugd vertellen dat het echt helemaal geslaagd was. Dat belooft wat voor de volgende (niet all-inclusive) vakantie!.

 

Facebook Comments