Verhalen van een werkende moeder
TOP
Algemeen

“Gastblog: Een brief aan mijn moeder”

Vandaag laat ik weer een ander aan het woord. Chantal (verzonnen naam) heeft mij laten weten, dat zij een brief heeft geschreven aan haar moeder. Over het misbruik door haar vader. Door het schrijven en openbaar maken van deze brief hoopt ze het een plekje te kunnen geven. Nu nog de moed vinden om het ook aan moederlief te sturen….

Een brief aan mijn moeder

Mama, tranen stromen over mijn wangen. Hoe kan JIJ mij zo verraden. Waarom jij? Jij zou diegene moeten zijn die mij steunt, die mij opvangt. Daar ben je moeder voor toch?

Mijn moeder is anders…

Mama waarom, echt ik vraag het me keer op keer af waarom? Ben je dan echt zo bang voor hem?  Jij alleen jij kon mij beschermen, maar jij deed het niet.

Als je seksueel misbruikt wordt is dat al lastig genoeg, maar als je eigen moeder je dan ook nog de rug toekeert en zegt dat JIJ een LEUGENAAR bent. Pfff. Dan kan ik inmiddels al 40 zijn, maar dat kleine meisje in mij schreeuwt nog altijd om hulp. Mama waarom? Jij alleen jij kon mij beschermen.

Ik ben misbruikt door mijn vader. Seksueel misbruikt klinkt zo zwaar en nee zo wil ik het niet noemen. Het viel toch wel mee? Het was alleen maar met een hand. Waarom maak ik me dan zo druk? Ja ik was nog maar 5 jaar en helemaal niet toe aan seks. En dat hij volwassen was ach.. Dit is de strijd die ik met mezelf voer. Hij bedoelde het toch goed? Hij wilde me laten weten hoe fijn plekje het daar was. Ja, ik heb alle stappen van een trauma gevolgd. Zoals je mond erover houden en het eindeloos het gebeuren herhalen in je hoofd.

Ik had het al die jaren zover weg gestopt, omdat ik mezelf niet begreep. Waarom was een 5 jarig meisje daar zo op gefocust? Pas toen ik erover sprak met een vriendin werd het me duidelijk. Dit was het gedrag van een seksueel misbruikt kind. 

Ik raakte overspannen

Jaren heb ik dit proberen voor me te houden. Er waren toch ook goede dingen in mijn jeugd. Ja die waren er. Op een gegeven moment kon ik het niet meer. Alle deuren in mijn hoofd vlogen open. Ik werd er gek van echt gek. Zo erg dat ik bijna alles wat mij dierbaar is kapot heb gemaakt. Maar echte liefde maak je niet stuk. Ondanks dat ik mijn man in die periode zag als mijn grootste vijand, weet ik dat ik er zonder hem nooit door heen gekomen zou zijn. Dat is pas liefde, mama. Dat is pas onvoorwaardelijk houden van. Daar kan je nog wat van leren.

Papa ontkent 

Papa weet van niets, nee natuurlijk niet. Er staat teveel voor hem op het spel. Wat dan eigenlijk? Mama heeft het toentertijd toch ook al  geweten en deed er toen ook niets mee. Waarom zou er dan nu wel iets gebeuren nu ik 40?

Mama zegt liever dat ik lieg of dat ik ziek ben, borderline of zo. Maar mama weet jij dan niet hoe deze ziekte ontstaat? Je kan het gewoon vinden op Google hoor, want een kind wordt hier namelijk niet mee geboren. Dit wordt een kind in de vroege jeugd aangedaan. 

Papa weet het mooi te draaien en te kronkelen, maar ooit komt die waarheid boven tafel. Ondanks dat het enorm aan mij knaagt dat jullie denken dat ik lieg en jullie zwarte schaap ben, weet ik dat deze leugen hem nog veel meer opvreet!!! En het gaat hem ooit opbreken. Ik kan alleen maar hopen dat hij het niet meeneemt in zijn graf. Dat is hij mij wel verschuldigd.

Waarom hou ik nog steeds van hem?

Nooit heeft hij gezegd “dat heb je goed gedaan”. Nooit heb ik gemerkt, dat hij trots op mij is. Misschien is hij dat ook wel helemaal niet. Ik wou dat ik hem kon haten, haten om wat hij mij heeft aangedaan.  Maar in plaats daarvan heb ik medelijden met hem, want ik begrijp heel goed waarom hij het gedaan heeft. Maar dat maakt het voor mij niet minder erg.

Ik wilde alleen maar met hem praten, ik zat met zoveel vragen, waarom en… Maar in plaats van te praten zette hij mij voor schut. “Het was een leugen.” Ja ik was wel een makkelijke prooi hè?

Weet je wat ik zo erg vind? Dat hij mij als 5 jarig meisje te pakken heeft gehad. En nu pakt hij mijn kinderen ook nog eens een keertje. Dat doet pijn.

Mama

Weet je mama, op jou ben ik nog veel bozer, want jij stond erbij en keek ernaar. Een moeder hoort haar kind te redden en te beschermen, maar dat deed jij nooit hè, met niets. Je liet hem zijn gang maar gaan.

Ik heb je meerdere keren gevraagd om begrip en om mij te steunen. Maar iedere keer draai je je rug naar me toe. Mama, jij hebt je keus gemaakt en ik inmiddels ook, want ik kies wel voor mijn kinderen (gezin). Ik ga ze niet aan jullie blootstellen. We zien elkaar al maanden (bijna een jaar) niet meer en ik kan je vertellen mama, jij ziet mij en je kleinkinderen nooit meer. Want nee, dit kan ik je niet vergeven en de titel moeder verdien jij niet.

“Dikke kus” van je dochter

 

 

 

 

 

 

 

Facebook Comments

«

»

1 COMMENT
  • Birgit

    3 jaar ago

    Wow heftig zeg! Ik wil Veel neerzetten, maar weet niet of ik het juiste zeg. Ik hoop dat je het een plekje kan geven en dat je je verdere leven onbezorgd kan doorbrengen. Het is onvoorstelbaar dat een moeder haar eigen dochter niet wil geloven 🙁

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Instagram
  • Wat ben ik toch dol op deze draakjes. Vanochtend deden ze een show voor hun zusje. Natuurlijk wilden ze ook in kostuum naar school. Die blikken onderweg waren geniaal. Ik vind het heerlijk dat het mijn meiden niet kan deren en zij gewoon hun eigen weg gaan.
  • Yup!
  • Nog eentje dan. Zo stond ze op vanmorgen. @theprfactory
  • Kids kijken vol spanning naar het Sinterklaasjournaal en mama is naar Last Christmas van @universal_nl . #binnenkortmeeroverdefilm #winactie
  • De #giegelchallenge van #mylittlepony. Doe jij ook mee?
  • Sanne voor het eerst bij de kapper #5yearsago
  • Zal ik het ze vertellen of niet? #mijngevoelvoorhumor #ikkonerwelomlachen
  • Stiekem best trots op mijn buikje. Het is bescheiden, zeker voor een vierde, maar er zit weer een lekker groot kind in.  Ze wordt verwacht met vier kilo geboren te worden. Zou je niet zeggen, hè? #29wekenzwanger

Follow Me!

%d bloggers liken dit:

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten

Lees vorig bericht:
De ontwikkeling van ons driejarig peutertje

Nog twee nachtjes en dan is het zo ver. Ons ...

Sluiten