Verhalen van een werkende moeder
TOP
Zwangerschap

“Gastblog: De medische molen om zwanger te worden”

Janneke en haar man hadden een kinderwens, maar het zwanger worden wilde maar niet lukken. Uiteindelijk zijn zij de medische molen ingegaan. Hoe dat is verlopen lees je hier.

De kinderwens

We waren niet bewust met het zwanger worden en dachten we zien gewoon wanneer het komt. Dat was de bedoeling. Helaas liep het wat anders. Eind 2015 ben ik gestopt met de pil, 1x ongesteld geworden  na de pil maar daarna niet weer. Mijn gedachte was: Goh dat is snel of door het stoppen met de pil duurt het vast wat langer. Maar na 3 maanden zonder ongesteld te zijn geweest, heb ik toch maar eens een zwangerschapstest opgehaald. De test was negatief. Daarna nog regelmatig een zwangerschapstest gedaan maar keer op keer was de test negatief. Uiteindelijk toch maar een afspraak gemaakt bij de dokter. De dokter vond het wel wat raar en daarom moest ik bloed laten prikken. Hier kwam niets bijzonders uit en ik werd doorverwezen naar het ziekenhuis.

Het ziekenhuis

In het ziekenhuis kreeg ik eerst een inwendig onderzoek om te kijken of ik zwanger was. Ze moesten zeker weten of er echt geen zwangerschap was, want de test kon het natuurlijk mis hebben. Maar ook op de echo waren geen tekenen van een bevruchte eicel. Er moest weer opnieuw bloed worden geprikt, maar ook daar kwam niks uit. Op zich positief want dan was er niets ernstigs aan de hand, maar ook weer negatief want ze  hadden geen specifieke reden waarom ik dan ineens niet meer ongesteld werd. De arts vertelde ons dat we konden kiezen om 1x per jaar op controle te komen, omdat je minimaal 1x per jaar wel ongesteld moet worden, of een zwangerschapsbehandeling.

Omdat ik niet ongesteld werd, was er ook geen eisprong en kon ik niet zelf zwanger worden. Met de zwangerschapsbehandeling zou die kans er wel zijn, maar dit kon best 2 jaar duren. Het hing er echt vanaf hoe de medicatie zou aanslaan.  Aangezien we wel een kinderwens hadden, besloten we toch om de zwangerschapsbehandeling te starten. Mijn partner moest bloed laten prikken en zijn sperma laten controleren. Hij was goed door de keuring gekomen.

De behandeling met colmifeencitraat

De eerste behandeling voor mij was de eisprong opwekken met colmifeencitraat. Hiervoor kreeg ik eerst Provera tabletten mee om de menstruatie op te wekken. Na het begin van de menstruatie moest ik van cyclusdag 3 tot cyclusdag 7, 1 clomifeencitraattablet slikken. Daarna moest ik op dag 10, 12 en 14 terug komen in het ziekenhuis. Met een inwendige echo bekeek de arts of mijn eierstokken goed reageerden op de tabletten en of er inderdaad een eiblaasje aan het groeien was. Helaas groeide er geen eiblaasjes. De behandeling werd daarom opnieuw gestart maar nu met 2 clomifeencitraattabletten in plaats van 1. Helaas werden ook bij de 2de behandeling geen eiblaasjes geconststeerd. De derde behandeling was weer op dezelfde wijze maar dan met 3 clomifeencitraattabletten in plaats van 1. Wederom geen eiblaasjes zichtbaar. Wel zag men een cyste, maar die kon geen kwaad zeiden de artsen.

De behandeling met FSH

Omdat er elke keer geen eiblaasjes te zien waren besloot de arts om over te gaan op een andere soort behandeling. Deze behandeling wekt de eisprong op door middel van FSH- injecties. FSH staat voor Follikel Stimulerend Hormoon. Voordat er met de injecties kon worden begonnen moest ik weer pillen slikken om de menstruatie op te wekken. Dit keer werd dit gedaan met de tabletten Primolut N. In het ziekenhuis kreeg ik door een arts uitleg hoe ik mijzelf moest prikken. De FSH-injecties startte op de derde dag van de menstruatie, 1 keer per dag moest ik mijzelf een FSH-injectie geven in mijn buik. Dit moest op een vast tijdstip en ik deed dit elke ochtend om 7.15 uur, omdat dit het beste uit kwam in combinatie met mijn werk. De eerste keer prikken was erg eng, mijn partner moest het maar doen maar ook die durfde het niet. Uiteindelijk durfde ik het toch zelf en viel het prikken reuze mee! Na een week prikken moest ik weer terug komen in het ziekenhuis. Weer een inwendige echo om te kijken of er nu wel eiblaasjes waren. En wat een geluk! Ja niet 1 maar meerdere eiblaasjes waren er te zien. Twee dagen later moest ik weer terug komen, maar er mochten dan maar maximaal twee eiblaasjes ongeveer 18mm zijn. Als er meer eiblaasjes zouden zijn, moest het weer worden afgebroken omdat er dan kans was op meerlingen en dat risico wilden ze in het ziekenhuis niet lopen. Gelukkig was er twee dagen later 1 eiblaasje groot genoeg.

De eisprong

Tijdens de prik instructie had ik ook uitleg gekregen hoe de eisprong thuis moest worden opgewekt door middel van een injectie met HCG*, een hormoonpreparaat. Dit hebben mijn partner en ik samen gedaan op donderdag 29 januari 2014. Er waren twee glazen “potjes” die eerst moesten worden gebroken. In het ene zat vloeistof, in de andere poeder. Het vloeistof moest ik opzuigen met de spuit en bij de poeder in doen. Daarna het poeder met vloeistof weer opzuigen met de spuit. Bij het opzuigen moesten we er goed aan denken dat er geen lucht bij kwam. Daarna moest het met een andere spuit moest geïnjecteerd worden in mijn buik. Au! Dat deed best zeer en ik voelde echt een bultje. De dagen er na moesten we seks hebben, zodat de eicel bevrucht kan worden.

Gelukt?

Drie weken later moest ik een zwangerschapstest doen en ’s middags weer terug komen voor controle in het ziekenhuis. De weken daarvoor was ik al wat meer moe, had wat last van krampen in mijn buik en af en toe wat misselijk. We hoopten er natuurlijk enorm op dat de test positief zou zijn, maar hielden er ook rekening mee dat het niet zo zou zijn. Die ochtend deed ik de test. Dolblij waren we dat deze positief was!!! ’s Middags in het ziekenhuis, werd het bevestigd d.m.v. de echo, de arts vertelde dat ik 5 week en 1 dag zwanger was. Ik kreeg een echofoto mee. Omdat het nog maar pril was wou het ziekenhuis me graag nog een keer zien, maar benoemde wel dat ik me alvast kon aanmelden bij de verloskundige praktijk. De reden dat ze me nog wilden zien was dat ze graag door middel van een echo dan zouden kijken of de mini er nog was en dat het geen miskraam was geworden. Bij de verloskundige kun je namelijk vaak pas rond de 9 de week terecht en een echo zie je vaak pas rond de 12de week. Als het dan tussendoor een miskraam zou zijn geworden vond het ziekenhuis sneu dat we dan zo lang moesten wachten op het slechte bericht. Twee weken later waren we weer in het ziekenhuis voor een inwendige echo. We konden op de echo zelfs het hartje zien trillen. Wauw wat bijzonder! En wat waren we blij!

Inmiddels zijn we ouders geworden en dolgelukkig met de kleine. Aan alle andere vrouwen wil ik dan ook de volgende boodschap meegeven: Volg je hart en gevoel, geef de hoop niet op. En mocht het gelukt zijn, doe dan mee aan moeders voor moeders, want zo kan je andere moeders helpen.

Facebook Comments

«

»

1 COMMENT
  • Lydia

    2 jaar ago

    Wat een mooi, helder stuk. Zo weten vrouwen (en mannen) een beetje wat hen te wachten staat als ze in de malle molen terecht komen. Mooie afsluiting ook, geef de hoop niet op!! Ze kunnen heel veel in het ziekenhuis.
    Maar misschien toch goed om er een kanttekening bij te plaatsen, het klinkt wel heel positief, het lijkt een soort zaligmakende oplossing. Ik ben zelf namelijk al 1,5 jaar aan het prikken met FSH met, tot nu toe, nog geen zicht op een wondertje. Dit ligt verder niet aan het ziekenhuis, de FSH of aan mij. Bij sommigen gaat het sneller dan bij anderen.
    Sterkte voor iedereen bij wie het niet vanzelf gaat!

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Instagram
  • Hier geniet ik nog steeds van #mijnmeisje #dochterdrie #slapendebaby #girlsmom
  • Mijn nieuwe vriendje 😍. Dankjewel @universal_nl en Tessa! 😘 #huisdiergeheimen2
  • Neef en nicht 😍
  • Mini Sanne 😍
  • Heerlijk kind van mij 😍
  • Als je papa je grootste held is 😍
  • In glitterjurk en helemaal jarig! (Nieuwsgierig naar wat ze zal trakteren? Check dan snel mijn blog)
  • Kijk dan! Mijn kleine meid was hier net geboren en nu is ze vandaag gewoon 6 geworden!!!

Follow Me!

%d bloggers liken dit:

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten

Lees vorig bericht:
Absolutely Fabulous, hoe was het?

Voordat de Muppets er waren ging ik vaak naar de ...

Sluiten