De indruk die Italië achter laat op een kind


Vorig jaar waren we voor het eerst met de meiden in Italië. Ik had me er al een lange tijd op verheugd, maar het was niet helemaal verlopen zoals verwacht. De dames waren net iets te jong om zich zelf goed te vermaken en het was elke dag drama als ze het zwembad uit moesten. Als klap op de vuurpijl brak de oudste ook nog eens haar onderbeen en dus besloten we eerder naar huis te gaan. Dit jaar deden we opnieuw een poging Italië en dan in het heerlijke Toscane.

Als kind ben ik ook een aantal keer in Toscane geweest met mijn ouders. De Duomo in Florence is iets wat me altijd bijgebleven is net zoals Ponte Vecchio. Op die brug ben ik zelfs een keer tegen Beatrix aangelopen! Wat ik me ook goed herinner is de eindeloze hoeveelheid kerkjes, die mijn ouders wilden bezoeken. De eerste paar waren altijd wel leuk, maar na een stuk of tien kende je die Madonna col Bambino schilderijen wel. Ook de houten kerkbankjes en muffige altaars waren hun charmes verloren. Nee, we konden geen kerk meer zien. Nu als volwassene ben ik blij met de geschiedenis en gevoel voor cultuur die mijn ouders mij hebben meegegeven. Ik kan de schoonheden van Italië veel meer waarderen dan toen. Hetzelfde geldt voor de hoeveelheid schilderijen van Maria.

Dit jaar wilden we de kinderen meenemen op de soort “uitstapjes” die mijn ouders vroeger ook maakten. Maar dan zonder overkill van musea en kerken ;-). We wisten toen alleen niet, dat de meiden zelf alles wilden zien. We mochten het niet in ons hoofd halen zonder hun een kerk binnen te stappen. Er werd letterlijk gezegd: “we willen alles zien”. Tja, als ze het zelf willen dan geven we daar graag gehoor aan. De oudste was ook erg gefascineerd door de man op het kruis. Manlief heeft toen aan haar uitgelegd, dat dat Jezus was en hij hing daar omdat hij de schulden van alle mensen op zich genomen had. De vrouw met de baby op de schilderijen was de moeder van Jezus. Daar was hij dan wel nog heel erg klein. Het heeft diepe indruk bij ons meisje gemaakt en de rest van de vakantie was ze voortdurend op zoek naar het kruis met de meneer en kregen wij opnieuw te horen waarom hij daar hing. Wel met de kleine aanvulling dat zijn moeder inmiddels dood was. Blijkbaar was dat ook belangrijk om te vermelden.

Het verhaal van Jezus is onze oudste al die weken nog bijgebleven. Het is alleen in content ietwat veranderd. Het aangepaste verhaal hoorden we een paar dagen geleden toen we het politiebureau passeerden: “er is een meneer op een stokje, toch mama? Hij heeft de schulden van alle mensen op zich genomen. Hij is een boef toch? Hij heeft alle passen van die mensen gestolen. Stelen mag toch niet, mama?” Ik denk dat manlief binnenkort weer een lesje geschiedenis mag geven.

Facebook Comments